I love this song. Enjoy.

Sunday Morning - Maroon 5

Sunday morning rain is falling
Steal some covers share some skin
Clouds are shrouding us in moments unforgettable
You twist to fit the mould that I am in

But things just get so crazy
Living life gets hard to do
And I would gladly hit the road
Get up and go if I knew
That someday it would lead me back to you
That someday it would lead me back to you

That may be all I need
In darkness she is all I see
Come and rest your bones with me
Driving slow on Sunday morning
And I never want to leave

Fingers trace your every outline
Paint a picture with my hands
And back and forth we sway
Like branches in a storm
Change of weather
Still together when it ends

That may be all I need
In darkness she is all I see
Come and rest your bones with me
Driving slow on Sunday morning
And I never want to leave

But things just get so crazy
Living life gets hard to do
Sunday morning rain is falling
And I'm calling out to you
Singing someday it will bring me back to you
Find a way to bring myself back home to you

You may not know
That may be all I need
In darkness she is all I see
Come and rest your bones with me
Driving slow on Sunday morning
Driving slow, yeah yeah, oh yeah yeah
Oh yeah yeah, oh yeah yeah
Oh yeah yeah, oh yeah yeah
Oh yeah yeah, oh yeah yeah

There's a flower in your hair
I'm a flower in your hair

Oh yeah yeah, oh yeah yeah
Oh yeah yeah, oh yeah yeah
Whoa, yeah

It's been hailing/raining all morning. It was some sort of mockery of the fact that I haven't expressed myself freely for some time. Further, I realised that I don't know how to live in a way that I truly find enjoyable (as opposed to changing my perspective/adapting, which I'm quite good at). I know how to get things done very well (i.e. reach a desired outcome), but how to I get my life lived?

Il a été grêler/pleuvant tout le matin. C'était une certaine sorte de moquerie du fait que je ne me suis pas exprimé librement pendant un certain temps. De plus, je me suis rendu compte que je ne sais pas vivre d'une manière que je trouve vraiment agréable (par opposition à changer ma perspective/à s'adapter, à la laquelle je suis tout à fait bon). Je sais à obtenez les choses faites très bien (c.-à-d. atteignez des résultats désirés), mais comment m'obtenez-ma vie vécu?

Tiene sido el granizar/que llueve toda la mañana. Era una cierta clase de mofa del hecho de que no me he expresado libremente por una cierta hora. Además, realicé que no sé vivir de una manera que verdad encuentro agradable (en comparación con cambiar mi perspectiva/adaptarse, en la cual soy absolutamente bueno). Sé a consiga las cosas hechas muy bien (es decir. alcance un resultado deseado), pero cómo consígayo mi vida vivido?

Ha stato grandinare/che piove tutta la mattina. Era una certa specie di mockery del fatto che non mi sono espresso liberamente per un certo tempo. Più ulteriormente, mi sono reso conto che non so vivere in un senso che allineare trovo divertente (in contrasto con cambiare la mia prospettiva/adattarsi, a cui sono abbastanza buono). Conosco come a ottenga le cose fatte molto bene (cioè. raggiunga un risultato voluto), ma come all'io ottenga la mia vita vivo?

Es hat gewesen das Hageln/allen Morgen regnend. Es war irgendeine Art der Spotterei der Tatsache, daß ich mich nicht frei während einiger Zeit ausgedrückt habe. Weiter stellte ich fest, daß ich nicht in einer Weise leben kann, daß ich wirklich erfreulich finde (im Vergleich mit dem Ändern meiner Perspektive/dem Anpassen, der ich an ziemlich gut bin). Ich kann zu erhalten Sie Sachen erfolgt sehr gut (d.h. erreichen Sie ein gewünschtes Resultat), aber, wie an mich mein Leben gelangen Sie gelebt?

Tem sido granizar/que chove toda a manhã. Era alguma sorte do mockery do fato que eu não me expressei myself livremente por alguma hora. Mais mais, eu realizei que eu não sei viver em uma maneira que eu encontro verdadeiramente agradável (ao contrário de mudar meu perspective/de se adaptar, em que eu sou completamente bom). Eu sei a comece coisas feitas muito bem (isto é. alcance um resultado desejado), mas como ao mim comece minha vida vivido?

Det har vart hailing/som regnar all morgon. Det var något sorterar av gyckel av faktumet att jag inte har uttryckt jag själv fritt för någon tid. Vidare realiserade jag att jag inte vet hur man bor i långt att jag finner riktigt njutbart (som motsatt till att ändra mitt perspektiv/att anpassa, som godan för I-förmiddagen ganska på). Jag vet hur till få saker gjord mycket väl (dvs. nå ett önskat resultat), men hur till mig få mitt liv bott?

Оно имеет после того как оно было окликать/идя дождь все утро. Было некоторым видом mockery факта что я не выражаю свободно на некоторое время. Более потом, я осуществил что я не умею как жить в дороге что я поистине считаю enjoyable (в отличие от изменять мою перспективу/приспосабливаться, которой я довольно хорош на). Я умею как к получите вещи сделано very well (т.е. достигните заданный исход), но как к мне получите мою жизнь прожито?

Het heeft begroet/al ochtend geregend. Het was één of andere soort spot van het feit dat ik me niet vrij sinds enige tijd heb uitgedrukt. Verder, realiseerde ik dat ik niet het weet hoe te op een bepaalde manier te leven dat ik echt plezierig vind (in tegenstelling tot het veranderen van mijn perspectief/het aanpassen, ik waarbij vrij goed ben). Ik weet hoe te het krijg dingen gedaan zeer goed (d.w.z. bereik een gewenst resultaat), maar hoe te krijg ik mijn leven geleefd?

The Sound Of Silence - Brooke Fraser
Originally recorded by Simon & Garfunkel

Hello darkness, my old friend,
I've come to talk with you again,
Because a vision, softly creeping,
Left its seeds while I was sleeping,
And the vision that was planted in my brain
Still remains
Within the sound of silence.

In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone,
'Neath the halo of a street lamp,
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence.

And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more.
People talking without speaking,
People hearing without listening,
People writing songs that voices never share
And no-one dared
Disturb the sound of silence.

"Fools," said I, "you do not know
Silence like a cancer grows.
Hear my words that I might teach you,
Take my arms that I might reach you."
But my words like silent raindrops fell,
And echoed
In the wells of silence.

And the people bowed and prayed
To the neon God they made.
And the sign flashed its warning,
In the words that it was forming.
And the signs said, "the words of the prophets
Are written on the subway walls
And tenement halls.
And whispered in the sounds of silence."

Le bruit du silence - Brooke Fraser
À l'origine enregistré par Simon et Garfunkel

Bonjour obscurité, mon vieil ami,
Je suis venu pour parler avec toi encore,
Puisqu'une vision, rampant doucement,
Gauche ses graines tandis que je dormais,
Et la vision qui a été plantée dans mon cerveau
Restes toujours
Dans le bruit du silence.

Dans des rêves agités je seul ai marché
Rues étroites de caillou,
'Neath le halo d'un réverbère,
J'ai tourné mon collier au froid et humide
Quand mes yeux ont été poignardés par le flash d'une lampe au néon
Cette fente la nuit
Et touché le bruit du silence.

Et dans la lumière nue je scie
Personnes de dix-millièmes, peut-être plus.
Les gens parlant sans parler,
Audition de personnes sans écoute,
Chansons d'écriture de personnes que les voix ne partagent jamais
Et personne a osé
Dérangez le bruit du silence.

Des « imbéciles, » a dit I, « vous ne savez pas
Le silence comme un cancer se développe.
Entendez mes mots que je pourrais t'enseigner,
Prenez mes bras que je pourrais vous atteindre. « 
Mais mes mots comme les gouttes de pluie silencieuses sont tombés,
Et fait écho
Dans les puits du silence.

Et le peuple a cintré et a prié
À Dieu au néon ils ont fait.
Et le signe a clignoté son avertissement,
Dans les mots qu'ils formaient.
Et les signes ont indiqué, « les mots des prophètes
Sont écrits sur les murs de souterrain
Et halls d'appartement.
Et chuchoté dans les bruits du silence. « 

El sonido del silencio - Brooke Fraser
Registrado originalmente por Simon y Garfunkel

Hola oscuridad, mi viejo amigo,
He venido hablar con usted otra vez,
Porque una visión, arrastrándose suavemente,
Izquierda sus semillas mientras que dormía,
Y la visión que fue plantada en mi cerebro
Todavía restos
Dentro del sonido del silencio.

En sueños agitados caminé solamente
Calles estrechas del cobblestone,
'Neath el halo de una lámpara de calle,
Giré el collar mi el al frío y húmedo
Cuando mis ojos fueron apuñalados por el flash de una luz de neón
Esa fractura la noche
Y tocado el sonido del silencio.

Y en la luz desnuda yo sierra
Gente de los diez milésimos, quizá más.
Gente que habla sin el discurso,
Audiencia de la gente sin escuchar,
Canciones de la escritura de la gente que las voces nunca comparten
Y nadie se atrevió
Disturbe el sonido del silencio.

Los “tontos,” dijo I, “usted no sabe
El silencio como un cáncer crece.
Oiga mis palabras que puede ser que le enseñe,
Tome mis brazos que puede ser que le alcance. “
Pero mis palabras como las gotas de agua silenciosas bajaron,
Y repetido
En los pozos del silencio.

Y la gente arqueada y rogada
Al dios de neón hicieron.
Y la muestra destellaba su advertencia,
En las palabras que formaban.
Y las muestras dijeron, “las palabras de los profetas
Se escriben en las paredes del subterráneo
Y pasillos de la vivienda.
Y susurrado en los sonidos del silencio. “

Il suono di silenzio - Brooke Fraser
Originalmente registrato da Simon & da Garfunkel

Ciao nerezza, il mio amico anziano,
Sono venuto comunicare ancora con voi,
Poiché una visione, strisciante morbidamente,
Parte di sinistra i relativi semi mentre stavo dormendo,
E visione che è stata piantata nel mio cervello
Ancora remains
All'interno del suono di silenzio.

Nei sogni agitati ho camminato da solo
Vie strette di cobblestone,
'Neath il guidacarta di una lampada di via,
Ho girato il mio collare al freddo ed umido
Quando i miei occhi stabbed dal flash di una luce al neon
Quella spaccatura la notte
E toccato il suono di silenzio.

Ed alla luce nuda io sega
La gente di diecimila, forse più.
La gente che comunica senza parlare,
Udienza della gente senza ascoltare,
Canzoni di scrittura della gente che le voci non ripartiscono mai
E nessuno ha osato
Disturbi il suono di silenzio.

“Sciocchi,„ ha detto I, “non sapete
Il silenzio come un cancro si sviluppa.
Senta le mie parole che potrei insegnargli,
Prenda le mie armi che potrei raggiungerlo. “
Ma le mie parole come i raindrops silenziosi sono caduto,
Ed echeggiato
Nei pozzi di silenzio.

E la gente piegata e pregata
Al dio al neon hanno fatto.
Ed il segno ha esposto a flash il relativo avvertimento,
Nelle parole che stavano formando.
Ed i segni hanno detto, “le parole dei prophets
Sono scritti sulle pareti del sottopassaggio
E corridoi dell'appartamento.
E bisbigliato nei suoni di silenzio. “

Der Ton der Ruhe - Brooke Fraser
Ursprünglich notiert durch Simon u. Garfunkel

Hallo Schwärzung, mein alter Freund,
Ich bin gekommen, mit Ihnen wieder zu sprechen,
Weil ein Anblick, weich kriechend,
Links seine Samen, während ich schlief,
Und der Anblick, der in meinem Gehirn errichtet wurde
Noch Remains
Innerhalb des Tones der Ruhe.

In den rastlosen Träumen ging ich alleine
Schmale Straßen des Kopfsteins,
'Neath der Halo einer Straße Lampe,
Ich drehte meinen Stellring zum kalten und das feucht
Als meine Augen durch den Blitz eines Neonlichtes erstochen wurden
Diese Spalte die Nacht
Und berührt dem Ton der Ruhe.

Und im blanken Licht ich Säge
Zehntausendleute, möglicherweise mehr.
Leute, die ohne zu sprechen sprechen,
Leutehörfähigkeit, ohne zu hören,
Leuteschreiben Liede, die Stimmen nie teilen
Und niemand traute
Stören Sie den Ton der Ruhe.

„Dummköpfe,“ sagte I, „Sie wissen nicht
Ruhe wie ein Krebs wächst.
Hören Sie meine Wörter, die ich beibringen konnte Ihnen,
Nehmen Sie meine Arme, daß ich Sie erreichen konnte. „
Aber meine Wörter wie leise Regentropfen fielen,
Und widergehallt
In den Brunnen der Ruhe.

Und die Leute gebeugt und gebetet
Bildeten sie dem Neongott.
Und das Zeichen blitzte seine Warnung,
In den Wörtern, die es bildete.
Und die Zeichen sagten, „die Wörter der Prophete
Werden auf die Untergrundbahnwände geschrieben
Und Wohnunghallen.
Und geflüstert in den Tönen der Ruhe. „

O som do silêncio - Brooke Fraser
Gravado originalmente por Simon & por Garfunkel

Hello escuridão, meu amigo velho,
Eu vim falar outra vez com você,
Porque uma visão, rastejando macia,
Esquerda suas sementes quando eu estava dormindo,
E a visão que foi plantada em meu cérebro
Ainda remains
Dentro do som do silêncio.

Em sonhos agitados eu andei sozinho
Ruas estreitas do cobblestone,
'Neath o halo de uma lâmpada de rua,
Eu girei meu colar para o frio e úmido
Quando meus olhos stabbed pelo flash de uma luz de néon
Esse split a noite
E tocado o som do silêncio.

E na luz despida mim serra
Dez mil povos, talvez mais.
Povos que falam sem falar,
Hearing dos povos sem escutar,
Canções da escrita dos povos de que as vozes nunca compartilham
E no-one ousou
Perturbe o som do silêncio.

“Tolos,” disse I, “você não sabe
O silêncio como um cancer cresce.
Ouça minhas palavras que eu pude lhe ensinar,
Faça exame de meus braços que eu pude o alcançar. “
Mas minhas palavras como pingos de chuva silenciosos caíram,
E ecoado
Nos poços do silêncio.

E os povos curvados e prayed
Ao deus de néon fizeram.
E o sinal piscou seu aviso,
Nas palavras a que davam forma.
E os sinais disseram, “as palavras dos prophets
São escritos nas paredes do subway
E salões do tenement.
E sussurrado nos sons do silêncio. “

Det solitt av tystnad - Brooke Fraser
Ursprungligen antecknat av Simon & Garfunkel

Hälsningmörker, min gammal vän,
Jag har kommit att tala med dig igen,
Därför att en vision som kryper slappt,
Lämnade dess fröstunder som jag sovade,
Och visionen som planterades i min hjärna
Stillbildremains
Inom det solitt av tystnad.

I rastlösa drömmar gick jag bara
Smala gator av kullersten,
'Neath glorian av en gatalampa,
Jag vände mitt förser med krage till förkylningen och fuktar
När mitt synar, stabbed av det pråligt av ett neon lätt
Den splittring natten
Och berört det solitt av tystnad.

Och i det nakna ljust sågar jag
Tio tusen folk, kanske mer.
Folk som talar, utan att tala,
Folk utfrågning, utan att lyssna,
Folk handstilsongs som uttrycker aldrig aktie
Och no-one vågade
Stör det solitt av tystnad.

”Dumbommar,” sade I, ”vet du inte
Tystnadnågot liknande som en cancer växer.
Hör att mitt uttrycker att jag kan undervisar dig,
Ta mitt beväpnar att jag kan räckvidd dig. ”,
Men mitt uttrycker lik tyst raindropsavverkning,
Och ekat
I brunnarna av tystnad.

Och folket som bugas och det bes
Till den neon guden gjorde de.
Och underteckna exponerade dess varning,
I uttrycker att den bildade.
Och teckenet sade, ”uttrycker av profeterna
Var skriftlig på gångtunnelväggarna
Och tenementkorridorer.
Och viskat i låter av tystnad. ”,

Звук безмолвия - Brooke Fraser
Первоначально записано Simon & Garfunkel

Здравствуйте! темнота, мой старый друг,
Я приходил разговаривать с вами снова,
Потому что зрение, мягко проползая,
Левая сторона свои семена пока я спал,
И зрение было засажено в моем мозге
Все еще остаток
Внутри звук безмолвия.

В неусидчивые сновидения я погулял самостоятельно
Узкие улицы булыжника,
'Neath венчик уличного фонаря,
Я повернул мой ворот к холодной и влажно
Когда мои глаза были ы вспышкой неонового света
То разделение ноча
И коснуто звуку безмолвия.

И в нагом свете я пила
10 тысяч люди, возможно больше.
Люди говоря без говорить,
Слух людей без слушать,
Песни сочинительства людей голоса никогда не делят
И no-one посмело
Нарушьте звук безмолвия.

«Дурачки,» сказал I, «вы не знаете
Безмолвие как рак растет.
Те мои слова я мог научить вам,
Примите мои рукоятки что я мог достигнуть вас. «
Но мои слова как молчком raindrops понизились,
И о
В добрах безмолвия.

И люди обхватывали и помолили
К neon богу они сделали.
И знак блеснул свое предупреждение,
В словах оно формировало.
И знаки сказали, «слова пророков
Напишите на стенах подземки
И залы tenement.
И прошептано в звуках безмолвия. «

Het geluid van Stilte - Brooke Fraser
Oorspronkelijk geregistreerd door Simon & Garfunkel

Hello duisternis, mijn oude vriend,
Ik ben met u komen opnieuw spreken,
Omdat een visie die, zacht kruipt,
Linkerzijde zijn zaden terwijl ik sliep,
En de visie die in mijn hersenen werd geplant
Nog blijft
Binnen het geluid van stilte.

In rusteloze dromen die ik alleen heb gelopen
Smalle straten van cobblestone,
'Neath de halo van een straatlantaarn,
Ik draaide mijn kraag aan de koude en het vocht
Toen mijn ogen door de flits van een neonlicht werden neergestoken
Die spleet de nacht
En geraakt het geluid van stilte.

En in het naakte licht heb gezien dat ik
De mensen van het tienduizend, misschien meer.
Mensen die zonder het spreken spreken,
Mensen die zonder het luisteren horen,
Mensen die liederen schrijven die de stemmen nooit delen
En niemand durfte
Stoor het geluid van stilte.

De „dwazen,“ bovengenoemde I, „u weten niet het
De stilte zoals kanker groeit.
Hoor mijn woorden dat ik u zou kunnen onderwijzen,
Neem mijn wapens dat ik u zou kunnen bereiken. „
Maar mijn woorden zoals stille regendruppels vielen,
En weergalmd
In de putten van stilte.

En de gebogen en gebeden mensen
Aan de neonGod die zij hebben gemaakt.
En het teken vlamde zijn waarschuwing op,
In de woorden die het vormde.
En de bovengenoemde tekens, de „woorden van prophets
Worden geschreven op de metromuren
En woningszalen.
En gefluisterd in de geluiden van stilte. „